نوروز جاوید

نوروز به فرباستانی  آورد به نوای شاد مانی

به رغم عدوی ملک افغان    بر باد دهد غم نهانی

جان کاه بود اگر چه غم ها     چون گفتن آن نمی توانی

از شادی تو به غم نشیند       بیگانه ز فرط ناتوانی

اجداد تو در مسیر تاریخ          کردن به شوق جان فشانی

تا مانده برات این مراسیم       تا داد دل از زمان ستانی

تا هست مدار چرخ بر پا         وین دور زمانه جاویدانی

این رسم بود همیشه برجا       باید تو قدرآن را بیدانی

چون زاده فکر افغان است       با ضبط د قایقی معانی

آثار رفع در پژوهش              کرده است عیان چوز رکانی

این نکته مسلم است وروشن       در مورد دانش  جهانی

افغانیستان به علوم شهره بوده است  

  تاریخ  جهان را گر بی خوانی

  Rohullah yaghobi Wednesday, September 17, 2003